#navbar { height: 0px; visibility: hidden; display: none;}

Wednesday, 6 May 2015

Η γιορτή της μητέρας. Η μαμά μου. Η δική μου η μαμά- the celebration of mother. My mother

Την δεύτερη Κυριακή του Μάη, γιορτάζουν σε όλο τον κόσμο οι μαμάδες. Ειναι μια γιορτή που καθιερώθηκε για πάνω απο 100 πλέον χρόνια.
http://imothersdaywishes.com/wp-content/uploads/2015/04/Happy-mothers-day-sms292s.png

Στην Ελλάδα, τιμούμαι την μαμά γιορτάζοντας απο την αρχαιότητα.
Θα μπορούσα και εγω με την σειρά μου, οπως το εχω κάνει ήδη δηλαδή, να σας ετοιμάσω μια ανάρτηση με προτάσεις για κατασκευές και δώρα για να προσφέρετε στην μαμά σας. Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά σε προτάσεις προηγούμενες εδώ που εχω προτείνει. Επίσης μπορείτε να αντλήσετε ιδέες πατώντας και στην κατηγοριά "φτιάχτο μονος μου"  που βρίσκεται στο ιστολόγιο μου και να βρείτε πολλές κατασκευές.

Ομως φέτος σκέφτηκα οτι θα ήθελα να κάνω κάτι τελείως διαφορετικό. Θα ήθελα να τιμήσω την μαμά μου και να σας γράψω γι'αυτην. Και ξεκινώ λοιπόν.
Η μαμά μου, είναι η Ευαγγελία, κατα κόσμον γνωστή ως Λίλια. Βασικά όλοι έτσι την ξέρουν. Αποφάσισε να γίνει μαμά σε εμενα, σε μικρή ηλικία μπορώ να πώ, στα 24!. (Είμαι το 2ο παιδί). Καθώς  δεν είχε άλλο κοριτσάκι (μεχρι τότε δηλ μετα απο 4 χρόνια γεννήθηκε και η αδερφή μου), η μάμα μου φρόντιζε να με εχει πάντα κοκέτα. Να τα τσιμπηδάκια, να τα ωραια χτενίσματα, να τα όμορφα ρούχα. Πολλές φορές μάλιστα, ήταν και χειροποίητα. Δεν δίσταζα να πειραματιστεί και να φτιάξει πράγματα για εμένα (ρούχα, αξεσουάρ) για να είμαι μοναδική!. Απο μικρή που τόνιζε οτι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και δεν θα πρέπει να είναι ένας κόκκος μέσα στην μάζα. Πρέπει να έχει προσωπικότητα.
33 χρόνια πίσω, με την μαμά μου πετάμε ή μαλλον προσπαθούμε να πετάξουμε χαρταετό!
Γενικότερα ασχολιόταν πολύ με τα παιδιά της και το έδειχνε αρκετά. (Νομίζω ότι και τώρα συνεχίζει να το κάνει ακόμα). Μου μάθαινε τραγούδια, μου διάβαζε ποιήματα και παραμύθια, φτιάχναμε παρέα κατασκευές. Τα καλοκαίρια της προσχολικής μου ηλικιας, παίζαμε παρέα με τα κουζινικά και ράβαμε σταυροβελονιές "για να εξασκηθούν τα δάχτυλα στις λεπτοδουλειές , όπως έλεγε". Ακόμη στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, αφιέρωσε πολύ χρόνο για να μας διαβάζει και να μπορέσουμε να πάρουμε "μπροστά" που λένε με τα γράμματα. Θυμάμαι έλεγε " οτι οι γονείς πρέπει να δώσουν το έναυσμα στα παιδιά για να πάνε ψηλά!". Ειδικά στο δημοτικό  σχολείο, τα απογεύματα καθόταν και μας διάβαζε και πολλές φορές μας έκανε και μαθήματα γραμματικής για να μπορουμε να θυμόμαστε πιο εύκολα την ορθογραφία.

εγώ 1 χρονών και ο αδερφός μου 2!
Μπορεί να μην οδηγούσε, όμως δεν μας περιόριζε στις εξωσχολικές μας δραστηριότητες. Μας πήγαινε παντού με το λεωφορείο και πάντα καθόταν έξω απο το μάθημα για να μας πάρει μόλις τελειώσουμε. Ακόμη και σε θέατρα και διάφορες παραστάσεις μας πήγαινε.
Βεβαια, δεν έλειπαν και οι στιγμές, που σαν παιδιά, την κουράζαμε ή καναμε και ανοησίες. Εκει μας μάλωνε και φυσικά νοιώθαμε άσχημα. Τότε κρατούσα κακία στην μαμά μου και δεν ήθελα ούτε να την μιλάω. Ενιωθα οτι δεν έπρεπε να μας μαλώνει.
Στην εφηβεία, η μαμά μου ήταν δίπλα μου. Εγω όμως πολλές φορές την κατέκρινα και θεωρούσα οτι είναι συντηρητική και λάθος. Ετσι της πήγαινα αρκετά κόντρα και έλεγα πάντα οτι εγω θα κάνω αυτό που θέλω και οταν πάω να σπουδάσω δεν θα ερθω να τους δώ για πολλή καιρό.
Εφτασαν και τα χρόνια των σπουδών, και σε αντίθεση με τα όσα έλεγα, περίμενα με ανυπομονησια  να δώ την μαμά μου. Να την αγκαλιάσω και καθήσω παρέα της και να της πω τα νέα μου.

2000! Φοιτήτρια στην Αγγλιά

Στις εγκυμοσύνες μου, η μαμά μου στάθηκε πάρα πολύ. Με βοήθησε, με στήριξε και τοτε άρχισα να καταλαβαίνω πώς είναι να είσαι μαμά και να θυσιάζεσαι για τα παιδιά σου. Με τον ερχομό των παιδιών μου, κατάλαβα πολλά πράγματα που αφορούν την μητρότητα και τον χαρακτηρα της μαμάς μου. Γιατι ηταν υπομονετική, πολλές φορές συντηρητική και αρκετές διστακτική. Να πρέπει να μην είσαι βιαστική και να κάθεσαι και να ξανασκέφτεσαι τα πράγματα πιο ώριμα. Επίσης κατάλαβα ποσο συημαντικό είναι να βάζεις προτεραιότητες στην ζωή σου ειδικά σε θέματα που αφορούν την ανατροφή των παιδιών. Να μην αγοράζεις πράγματα περιττά για εσένα για να μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά σου περισσότερα πραγματα. Οχι πάντα υλικά αλλά κυριώς συναισθηματικά. 
πάαλαιότερα, δεν μπορούσα να καταλάβω οταν μας έλεγε οτι δεν πρέπει να σπαταλάμε τον χρόνο μας πώς το έννοούσε. Με τον ερχομό των παιδιών, συνειδητοποιήσα πόσο σημαντικό είναι να αξιοποιεις τον χρόνο σου δημιουργικά και φυσικά να κάνεις και πράγματα εκτός παιδιών για να "γεμίζουν" τον εαυτό σου όπως έλεγε.
Πόσα πραγματα τελικά μας εμαθε η μαμά μου; Και πόσα θα μας μάθει άραγε καθώς τα χρόνια περνούν.

Τελικά για εμένα η 

μαμά μου είναι η καλύτερη μαμά στον κόσμο!

Μήπως και εσύ θεωρείς οτι η δικία σου μαμά είναιη καλήτερη; Εαν η απάντηση είναι ναί, τότε μπορείς να πάρεις μέρος στην δραση "τιμώ την μαμά μου στην γιορτή της μητέρας "που μπορείς να διαβάσεις εδώ!

3 comments:

Momma Machi said...

Πολύ συγκινητικο αυτό το ποστ σου! μας περιέγραψες την ιδανική μαμά και νομίζω οτι όλες οι κόρες μας έτσι νιώθουμε για την μαμά μας...αφού γίνουμε όμως και εμείς μαμάδες! η αλήθεια είναι οτι μόνο τότε τις καταλαβαίνουμε και τις εκτιμούμε πραγματικά και μετανιώνουμε για όλες αυτές τις αγωνίες που έζησαν για χάρη μας...και μετανιώνουμε διπλά γιατί ξέρουμε ότι και εμείς τα ίδια θα τραβήξουμε...
υ.γ. μοιάζεις πολύ με την μαμά σου!

Μαρία Γεωργακού said...

δεν ξερω αν ειναι η ιδανική μαμά αλλά σίγουρα είναι μια μαμά που προσπαθεί. Εξαλλου κάθε παιδί δεν περιγράφει την ιδανική μαμά στο πρόσωπο της μαμας του;. Ναι μοιάζουμε με την μαμά μου αλλά κυριως εμφανισιακά γιατι χαρακτηρα μάλλον κλείνω προς τον μπαμπα!

Elena Mitsaki said...

Αχ να ξερες πόσες φορές, από τότε που έγινα μαμά, σκέφτομαι το πόσο είχα αδικήσει την μαμά μου στο παρελθόν....μόνο όταν γίνουμε και μεις μανούλες καταλαβαίνουμε πόσο δίκιο είχαν σε κάποια πράγματα...
Φιλιά πολλά

Έλενα
www.mylittlekatana.blogspot.com